W praktyce szamańskiej ogień gra bardzo ważną rolę. Zresztą nie ma się czemu dziwić. W dawnych plemionach ogień często decydował o przeżyciu. Zresztą wyobraźmy sobie, że w naszym codziennym życiu zabrakło ognia. Jak ugotujemy obiad ? Jak dojedziemy do pracy? Ile przedmiotów codziennego użytku zostało wykonanych dzięki energii ognia?
Spadkobiercami ognia byli alchemicy i kowale. Zwłaszcza kowale musieli dogłębnie poznać ogień, by móc wykonywać swoje rzemiosło.

Poza praktycznym wykorzystaniem ognia w praktyce magicznej bardzo ważne jest korzystanie z energii ognia, zwłaszcza w postaci ognia poświęconego. Ogień poświęcony od niepoświęconego różni się tym, że stanowi niejako namacalny (no może nie dosłownie namacalny) przejaw energii ognia. Tej energii, która obecna jest we wszechświecie, a która jest źródłem zarówno życia (choćby w postaci procesu spalania tlenu w płucach) jak i zniszczenia. Natura ognia zadziwia swoją iluzorycznością i mocą, zmiennością i konsekwencją.

Człowiek świadomy natury ognia traktuje go jak żywe stworzenie, które potrzebuje pożywienia, ma swój charakter, język, etc. Poprzez akt poświęcenia ognia mówimy niejako: "Jesteś święty, szanuję ciebie i twoją moc. Jesteś emanacją Woli Stwórcy" (Wszechświata, Boskości - niepotrzebne skreślić).

Poświęcić ogień można na wiele sposobów, choć sprowadzają się one do jednej zasady. Ja zwykle stosuję prostą metodę wizualizacji i modlitwy. Skupiam się na własnościach ognia, na jego cieple i świetle, jego energii, zmiennej i ruchliwej, i wypowiadam mniej więcej takie słowa:

"Ogniu, który niszczysz i który przynosisz zmiany
Ty, który jesteś obecny we Wszechświecie od jego początku aż po kres
Który płoniesz w sercu materii
Niech twoja moc uświęci to miejsce"

Modlitwę każdy może sam wymyślić swoją. Ważne jest skupienie się na świętości ognia i wyrażenie tego sacrum.

Poświęcony ogień nie powinien być zanieczyszczany (w przypadku ogniska np. nie powinno się palić w nim śmieci, zalewać moczem, itp.). Poświęcony ogień nie powinien też być gaszony wodą (chyba że w sposób naturalny - przez deszcz), zakopywany, itp. Świeczkę najlepiej zgasić w palcach, ognisko rozgarnąć i pozwolić by dopaliło się samo. W pobliżu tak poświęconego ognia tworzy się jakby uświęcony krąg, niejako świątynia, i jako takie powinno być traktowane. Niewłaściwe obchodzenie się z poświęconym ogniem może urazić duchy ognia.