Głoska i liczba: Th, 3
Tradycyjne znaczenie: Olbrzymy
Powiązania: Thursowie, olbrzymy i ich siła, siły elementów, Donar, gniew, obrona, siła woli.

Olbrzymy są starsi niż bogowie i ludzie. Z nich wywodzą się bogowie(Odin, Wili i We jako dzieci Bör). Dlatego też olbrzymy są starzy jak sam świat i dlatego posiadają wielką mądrość. Jeżeli poniosą jakąś szkodę, są bardzo pamiętliwe i skore do zemsty; z drugiej strony są wdzięczne za przysługi i okazują się czasem ludziom pomocne. Przeważnie są jednak brutalne.
Kiedyś to człowiek ujmował siły natury jako olbrzymy, których jest wiele rodzajów: ogniste, lodowe, szronu, wodne i burzy, by wymienić tylko te co bardziej znane. Olbrzymki bywają piękne – to Freyr zakochał się w jednej, którą pojął później za żonę. Nie jest także mądre zakładać się z olbrzymami. Gdy utrzymuje się z nimi dobre stosunki, mogą zaofiarować nawet swoją pomoc.
Z królestwa bogów może z nimi walczyć tylko Thor/Donar, razem z jego młotem Mjöllnirem, które wykuły mu krasnoludy. Z nim to wychodzi on przeciwko olbrzymom.
Nie dziwi to, że Thor jest bogiem chłopów. Ostatecznie ktoś musi z całego panteonu bogów stać pomiędzy olbrzymami a małymi ludźmi. Generalnie, Thurisaz interpretuje się w związku z Thorem lub jego młotem. Ta runa także uosabia same olbrzymy! Jako trzecia runa odpowiada także mitom o stworzeniu, powstaniu Ymira(praolbrzyma, z którego później powstał świat), który jest ojcem Thrudgelmira a w ten sposób ojcem rodu olbrzymów. Ymir powstaje z początkowego Chaosu; ten początek napotykamy w Thurisaz.
Thurisaz to siła olbrzymów. Byli ludzie, którzy medytowali nad jej naturą i jako wizję otrzymali wybuchającą siłę atomu. W istocie, tak wielka destrukcyjna siła mieszka w tej runie i z tego powodu radzę jej używać rozważnie. Można ją nawet zwrócić w ten sposób, by coś zniszczyć, jednak przychodzi ona z powrotem, gdy człowiek tego się nie spodziewa z równą siłą.
W zaklęciach runicznych, w których wykorzystuje się Thurisaz, zawsze musi być dokładnie określone, przeciwko komu lub czemu chcemy jej używać, inaczej cała magia zwraca się przeciwko rzucającemu! Ta definicja wynika z późniejszych run. O tym później.
W pieśni Odyna o runach Thurisaz jest przedstawiona następująco:

W pierwszej strofie mówi się o tak zwanym Heerfessel(niem. węźle armii). Jest to pewna magiczna technika, która pozwala związać przeciwnika. Gdy się ją zastosuje, może doprowadzić ofiarę do szaleństwa. Jest to zwrócenie siły olbrzymów przeciwko jednemu punktowi i jej aktywowanie. Używając tego sposobu, ludzie muszą się skonfrontować ze swoim cieniem, a przez to uwolnić się od tych starych schematów; kontakt z cieniem może prowadzić do osłabienia i paranoi.
Na rycinie pierwszej Heerfessel może zostać skierowany na przeciwnika, tak, by nie mógł uciec. Jeszcze lepiej jest jednak wyryć go materialnie.

Rycina druga pokazuje, jak użyć kolejnej kombinacji Thurisaz. W ten sposób inwokuje się olbrzymy, jako że jest to tarcza, która go chroni i z niej może działać. Drugie zaklęcie to sztuka obrony(i wojny – przyp. tłum.). Przypomina to krąg, który rysuje się przy różnych rytach po to, by uniemożliwić rozmaitym duchom dostępu do niego. Dla mnie to nonsens. Po co miałoby się wołać duchy, z którymi nie chciałoby się mieć niczego do czynienia? Jednak kombinacja druga znajduje swoje praktyczne zastosowanie: „Nie rani mnie broń ni podstęp”... - mówi zaklęcie o wojnie magów. Także bez tej wojny codziennie można używać runy Thurisaz, kiedy chce się uciec i oddzielić od reszty świata by mieć spokój. Ta forma także w dawnych czasach znajdowała się na tarczach.

Rycina trzecia wskazuje na aktywną runę Thurisaz, która służy nam jako tarcza. Możemy ją wykorzystywać jako ochronę. Jest to także forma, która usuwa klątwy z drogi, bowiem to Thurisaz jest związane ze wszystkimi klątwami(analogicznie Fehu jest związane z radosnymi właściwościami). Dlatego też klątwa jest jednym z najbardziej dosadnych aktów wyrażania woli.

Rycina czwarta pokazuje pasywną runę Thurisaz. W ten sposób energia zostaje skierowana do wewnątrz lub w tył. Prowadzi to do implozji i może, skombinowane z innymi runami, przyprowadzić ludzi przed ścianę, którzy stronią od siebie. Ten wariant należy stosować może jeszcze bardziej rozważnie od aktywnego Thurisaz.

Ta runa stoi w ścisłym związku z naszymi lękami i to one pierwsze się obudzą, gdy będziemy chcieli ją użyć przeciwko naszym wrogom. W tradycji są trzy zasady dotyczące tego, jak człowiek powinien pokierować swoim życiem:

Jeśli nie poznaliśmy dostatecznie dobrze naszego wnętrza, w magicznej pracy spotkamy się z naszymi wewnętrznymi lękami – i nie utrzymamy się. Dla nowoczesnej psychoterapii nie polecałbym tej metody.

Thor(Donar) i jego powiązania z runą Thurisaz
Odyn miał Jörd(Nerthus), naszą Matką Ziemią, syna. Tym synem jest Thor. Jest dobrym przyjacielem robotników, chłopów i parobków; ochrania Midgard od ataków z Utgardu(Świata Zewnętrznego). No i już zabił tylu olbrzymów. Nie dziwi więc, że na niektórych ziemiach starych Niemiec miał więcej czci niż jego ojciec, który co prawda zaliczał swoje znaczenie do wojny, jednak bardziej zaliczał się do intelektualnej materii, niż prości chłopi.
Tego boga możemy wyobrazić sobie następująco: Jest silnym, nieco brzuchatym budowniczym, który podczas całego dnia musi pracować ciężko, zaś wieczorem chętnie pije piwo z przyjaciółmi. Chciałby mieć spokój, jednak ciągle przychodzą do niego sąsiedzi, którzy pokłócili się z innymi, a ten musi ich mądrze rozdzielić. Przed nim bowiem ma się respekt. Ma spokojny charakter i chroni swoich sąsiadów. Co prawda jest żonaty, jednak nie krąży za nim wiele historii z kobietami. Jest wierny i nie zawodzi, zawsze dobry kumpel. Thor jest budowniczym, operatorem dźwigu lub dobrym gospodarzem domu.
Niewolnicy pracujący w kamieniołomach Rzymian przy Dolnym Renie czcili Herkulesa Saxanusa i Herkulesa Maliatora. Herkulesa można porównać z Thorem/Donarem. Herkulesowi Magusanusowi było poświęcone wiele kamieni wotywnych i pierścieni, tak samo można go czasem znaleźć na rzymskich monetach. Możemy więc wyjść na tej podstawie powiedzieć, że Rzymianie czcili tego samego dobrodusznego boga wespół z ludami, które które zniewolili.
A wtedy Bonifacjusz wypędził wszystkich, w jego rozumieniu, bożków. A w każdym razie próbował i dokonał czegoś, co stało się cierniem dla tych bogów na wieczność: Obalił dąb Donara przy Geißmarze. Podania mówią, że drzewo było wykorzystane jako ołtarz dla kościoła. Sądzę, że nadal są w nim duchy przodków.
Dąb Donara i Geißmar cudownie pasują do siebie: Dąb jest świętym drzewem Donara, odpowiada ono jego matce, tak samo jak jarzębina. Dalej Donar jest panem kóz i sądzę, że człon „Geiß”* nie został wybrany tu przypadkowo. Takie analogie znajdujemy na każdym kroku; skrywają one w sobie wielką tajemnicę.
To dwa kozły ciągną wóz Thora. Kiedy wybiera się na południe przeciwko olbrzymom, żywi siebie i swoich towarzyszy. Związane jest z tym bardzo użyteczne zaklęcie: Gdy zakręci się Mjöllnirem nad zjedzonymi kośćmi, kozły powstają ponownie z krwi i kości. Kiedyś pewien parobek, którego Thor zaprosił do takiej uczty, uczynił wielki błąd: Złamał kość jednego z kozłów, aby wyssać szpik. Od tego czasu jeden z kozłów Thora kuleje. Tak samo było ze zwierzętami ofiarnymi: Nie wolno było im łamać kości, bowiem ponownie urodziłyby się z wadami.
Koneksje rodzinne Thora można wyjaśnić prędko: Jego żoną jest Sif, bogini żniw z długimi blond włosami, z którą ma troje dzieci: Magniego, Modiego i córkę Thrud. Wszystkie imiona dzieci odpowiadają pierwszej cesze Thora, sile.
Dom Thora zwie się Thrudheim(Dom Siły), jego sala to Bilskirnir. Jednym z jego atrybutów jest zaklęty młot Mjöllnir. Od pradawnych czasów ten symbol oznaczał opór, który poganie okazywali chrześcijanom. Mały młot Thora prędko został przeciwstawiony ich krzyżowi. Jest zrozumiałe samo przez się, że młot jest starszy niż krzyż.
Podczas pracy magicznej można wykorzystać ten młot najlepiej: Kiedy się nim zakręci, rozbija wszystko, co stanie mu na drodze. Gdy się go rzuci, zawsze wraca. Jest z tym związana następująca prawidłowość: Klątwa, którą posłano przy pomocy młota, przychodzi z powrotem, gdy nie jest się przygotowanym. Poza młotem, który Thor wykorzystuje w walce, posiada pas siły, parę żelaznych rękawic i buławę. Ta buława, która nazywa się Gridavöllir, dar od olbrzymki Gridr do obrony bogów i ludzi.
Przed bitwą wołano imię Thora w tarcze, a z echa, które z nich dobiegało, wróżono sobie, jaki będzie przebieg bitwy.
Thor użycza siły nie tylko w fizycznym sensie. Jest także przywoływany podczas święcenia run. „Thorze, poświęć te runy!”(niem. Thor, weihe diese Runen!) jest częstym zaklęciem na kamieniach runicznych i amuletach, tak samo jak znak młota Thora(odwrócone T) dla pozyskania siły. Napotykamy tutaj ważny fakt: Odyn jest tym sprytnym, który znalazł runy, jednak to Thora trzeba prosić, by pozyskać ich moc.
Lubi jeść i pić w dużych ilościach – czego innego moglibyśmy się po tym bogu spodziewać? Jego wielka, czerwona broda rzuca się w oczy przy jego młodzieńczym wyglądzie.
Czwartek, dzień Thora(niem. Donnerstag** = Donarstag), gdzie niekiedy schodzi na ziemię razem z Frigg, aby odwiedzić ludzi i wypić z nimi piwo(nie cierpi okultystów).
Wszyscy bogowie jeżdżą na koniach, tylko Thor woli poruszać się na swoich własnych nogach.
Z mitologicznego punktu widzenia Thor może być porównany z celtyckim Taranisem lub indyjskim Indrą.
Miejsca, jak Donnersdorf lub Donnersberg wskazują na obecność siły syna ziemi. Tam też jest odczuwalna.
Gdy na niebie błyska się i grzmi, wtedy mówi się, Thor przejeżdża ze swoim wozem. Godne uwagi mi się wydaje, że burza, tak samo jak wybuch gniewu, ma funkcję oczyszczającą. W ten sposób Thor walczy przeciwko wrogom.
Thor to przyjaciel i obrońca zwykłych ludzi. Ludzi, którzy lubią heavy metal lub piątą Beethovena, lubi bardziej niż „mnichów, co jeszcze z pieluch nie wyszli”.
Gdy Thor pomógł ci wybrnąć z jakiejś szczególnie nieciekawej sytuacji, nie zapomnij postawić mu dobrego jedzenia i wielkiego piwa!
Następujące pieśni Eddy opowiadają o Thorze: Völuspa, Grimnismal, Harbardsjod, Hymskvida, Ägisdrecka(Lokasenna), Thrymskvida, Alvissmal, Gylfaginning, Skaldkarparmal.
Związek Thora z runą Thurisaz może zostać opisany następująco: Jest bogiem siły i walczy z olbrzymami. Olbrzymy występują jako siły natury, zatem skoro Thor może przeciwko nim walczyć, znaczy, że posiada równą siłę do nich. My, ludzie, potrzebujemy wcześniejszego doświadczenia z tą runą, inaczej jej siła nas przerasta. Ten, kto nie umie obchodzić się z młotem, powinien raczej trzymać łapy(także te astralne) od niego z daleka, chyba, że chce je sobie koniecznie przytrzasnąć. Tylko szczera samoocena ustrzeże od takich wypadków.

* „Geiß” w języku niemieckim znaczy: „Koza”.
** „Donner” w języku niemieckim znaczy „Grom” lub „Grzmot”.